Przejdź do treści
Czytanie

Wszak doleciał Dedal...

Szarość dopada z nienacka
widmo mych marzeń i snów
przeciętność tak kłuje pragnieniem
wtapia na stałe się w mózg
karmie mą dusze pięknem
płynącym z ust niedocenionych
wznoszę się w górę jak Ikar
i runę lecz runę spełniony


znów przerosło mnie ego
boli duszy mej każda część
dlaczego tak karygodnie
katuje mnie własny cel
za mocno pragnę perfekcji
w zbyt nie doskonałej istocie
wznoszę się w górę jak Ikar
i umrę w mym szalonym locie
39 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.