Tyle żalu mam Gdy nie wschodzi słońce Dla tych co stracili wzrok. Tyle smutku że wiatr niesie słowa Do tych co nie słyszą już. Tyle słonych łez Spulchnia ziemię tych Co nie czują smaku jej. A biel śniegu po co im Gdy wciąż plamy krwi. Jakże tęsknię do tych dni Gdy na początku byleś Ty.