Po drugiej stronie ciszy
Odliczam dni długie i noce bezsenne,
Myśli - cały wór bez dna - oparty
Każe mi wspomnienia wyciągać
I w grobowej ciszy,
Z gwoździami wbitymi w trumnę,
Znosić cierpienie.
Głucho i marno mi.
Z bolesną prawdą zderzam się i przepycham.
Przegrywam.
Idąc za plecami ciemności,
Nie ruszając się z miejsca,
Daję się ponosić sercu zimnemu jak wiatr.
Łzy powoli zaczynają spływać,
A w nich zastyga każda iskierka
Rozpalona przez miłość.
Długo mi tak jeszcze pozostało czekać,
Aż sama przeminę
I czas zatrzymam.
7 wyświetleń
