Przejdź do treści

Wbrew

Miłosne
Nie zapomnę Cię , obiecuję po stokroć , jesteś jak płomyk szczęścia , myśląc o tobie czuję . Ból . Gorycz . Rozczarowanie Uczucia te mają kształt cierni , myśląc o Tobie wiem , że żyję . Jestem człowiekiem . Ból po odejściu pozwala mi walczyć , , znajduję nowe pasje , cicho wierząc , że nie znikniesz . Jestem człowiekiem . Nie chcę kochac , miłość rani , zabiera ten łuk triumfalny naszych serc modlę sie o kulę , chcę wbrew rozsądkowi zniszczyć siebie Jestem człowiekiem . Mnożę ból o stokroć , igrajac z losem , by znależć Cię na nowo . By czuć znów na nowo .
39 odsłon

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 14 lat temu
. , ., .,

Menu

Dodaj wiersz

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać wiersz.

Dodaj wiersz
Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie