Marynarka

Człowieku, chodź
Włóż na siebie te odzianie
Eleganckie, a jednak takie niedbałe

Ukryj się pod nią ,bądź niewidzialny
Udawaj ważnego wtapiaj się w tłum
Każdy ją podziwia nie spuszczając wzroku

A tam w głębi świąt imperfekcji
Pod marynarką siniaki i pot
Wszystko co odciąga wzrok

Tak więc żyj w tym wyolbrzymionym przekonaniu
Wierz we wszystko i katuj się za odstawanie
Ale przecież to takie człowiecze być człowiekiem