potłuczone szkło
krew
ja
ty
i co dalej

wybiegłam stamtąd
rozlałam kawę
na biały dywan
pękł kubek
trzasnęły drzwi

sypialnia
korytarz
szklane drzwi
biegnę
zamknięte

klucze
nie ma
na oślep
szybciej
coraz szybciej

przez szklane drzwi
nic
zamknięte oczy
nie czuję
otwieram

ja
całe we krwi
patrzysz
z daleka
nie ma już szklanych drzwi

napisany: 27-11-2009