dłońmi pełnymi słońca
malowałam czerwone maki
na białych ścianach
dziś narodzonej na nowo ufności

niczym meble wstawialiśmy chwile
oprószone złotymi siateczkami czasu
rzucanymi zmierzchem przez księżyc
odbity zwierciadłem w makach

nawet zegary milkły północą
onieśmielone szeptem motyli
tańczących walca we śnie
na złotoczerwonych płatkach

16-01-2010