pamięć, czas liczony wspomnieniami wspomnienia, obrazy wyświetlane pod powiekami pod powiekami łzy lejące się strumieniami napędzane nurtem zwanym smutkami nawiedzające spokojne wody nocami przeplatające się z wesołymi dniami zazwyczaj kończące się prośbami do Niej Anioła mego Tam nad nami by odwiedzała mnie pięknymi snami bym mógł być znów z Nią czasami a pożniej żyć dalej z nowymi siłami smutek oddzielając wspomnień murami może i zrozumiecie mnie Kochani przecież jesteśmy w końcu tacy sami.