Posiedzenie Bogów

Kąpiel zaczyna się już z samego rana Tak kropla za kroplą ten Nektar uzdrawia Tak litr za litrem za szczęście ktoś znów stuka Szkiełko o szkiełko a wewnątrz ciągle pustka Leci minuta za minutą i tylko diabeł cieszy się z tej pychy Leci godzina za godziną i znów ktoś trwa tylko w pamięci żywych Tak właśnie antidotum zamienia się w truciznę Przechytrzyło swego boga i pozostawiło na nim bliznę Gama szarości ogarnęła dziś przepaść Między rzeczywistością a marzeniem niema różnic teraz Więc toczy pościg za śmiercią jednak ona wygrać nie da Pozwala zbierać mu bonusy by dotarł do bram piekła Wierzył w swój nektar i ma swą nieśmiertelność Wpisany w czarną księgę będzie trwał w niej na wieczność Wyobraźnia każdego czasem zwodzi Miało być bezproblemowo a teraz ta miłość go utopi Izolatka uczuć został w niej zamknięty Eskapizm go prowadzi wyjście jest nie tędy Trudno spojrzeć prawdzie w oczy ale kiedyś trzeba Na ostatniej stacji niech nie prosi aniołów o wybaczenie Powtarzał sobie taka była wola Ojca Kiedy życie źle zagrało on tylko się zwyczajnie poddał