Przejdź do treści
Czytanie

Jesień

Już jesień przez pryzmat zagląda w nasze twarze
Cichutko pochlipuje widząc serca twarde.
Miotełką z wielobarwnych, kasztanowych myśli.
Pragnie wymieść zmieszanie i ludzkie zagubienie.
Na srebrnej tacy wśród bezdennego błękitu,
Roztkliwia pląsające między sady owoce.
__________

"Nie ma rzeczy ulotniejszej niż kształt zewnętrzny,
który więdnie i zmienia się niby kwiat polny, kiedy przychodzi jesień."
Boecjusz
51 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.