Ścieżki życia naznaczone porażką, niczym przeznaczenie. Nie ma dokąd uciec, po co się trudzic. Każdy dzień jak nie kończąca się nić ciągnie za nami przeszłość. Zostawia tylko late na poranionym sercu... Jedynie oczy mówią prawdę o nas, o tym jak żyjemy. Oczy mówią to czego nie wypowiadają usta,a wylewane łzy są jak miara naszej wrażliwości... miara naszych cierpień.