Zamiast Ciebie pustka.

Siedzę sama w pustym pokoju.

Szukając natchnienia błądzę myślami po kartkach

pamiętnika naszych dni.

I czuje się głuchoniemą kobietą.

Nikt nie słyszy mojego wołania.

A ja nie słyszę już tych słów,

które kiedyś rozświetlały ciemną głębię

w mojej głowie.

Słowa odeszły razem z Tobą,

pustka pozostała ze mną.

Teraz zamiast Ciebie

ona tuli mnie do snu.