Noc ta inna od przespanych tysiąca mokną parkowe bezludne ławki i kasztanowce gdzieś za widnokręgiem śpi też słońce nastrój tego miejsca wiedzie myśli na manowce widzę więc duchy zakochanych par sprzed wielu lat tanecznym krokiem płyną deszczowymi alejkami skradzione muśnięcia warg zostawiły magiczny ślad w pamięci milczącego dębu i gdzieś między kasztanami śnisz teraz głęboko otulona smaczną kołderką tęskniąc za tobą niebo o szybki poranek proszę noc ta tajemna samotna staje się udręką serce z piernika ci kupię za zarobione teraz grosze Oskar Wizard