Magia macza mej miazgi absolut mocnym miotem mota matkę atomów małego kwarka nie przepuści rybołów gdzieżby on miał gorczycę wziąć za miód i cisza hałaśliwa Goreje gałganów garb niewiadomy Gagarin gobelin podwiesił nad stołem w zupełnym nieładzie stoi na grobem i kołyską swą buja, w niewoli implozji na zewnątrz się boi Krąży punkt do punktu z świergotem kręci kabaret istnień milionów kapie rosa neutrin spod stołu kasztelan zamku jednak poszedł do domu A i Nietzschego prorokiem czas naznaczył Formuj farfocle falistej fibryny fałdy tłuszczu i pomp potasowych witryny mielinowe otoczki rzędami łańcuchów drabiniaste iksy kanonad rybosomów Życie tworzą po kryjomu