Przejdź do treści
Czytanie

Piołun

Jak dom w którym nikt nie chce zamieszkać
jak ogród zachwaściały w bezmiary
jak trumna bez miękkiego obicia

w świadomości
i samotności
za eliksir wieczności życiem płacąc
tak gorycz bytu bez motywacji znosząc gdy
gardło Ołowiu pełne
a język piołunem skalany....
to Ja kroczę w bezkres westchnień
Z masochistycznymi skłonnościami
dochodząc do niemocy wyrażania swych myśli
wciąż wypatrując...
Piołun we krwi krąży czyniąc z serca ciemną materię.
39 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.