Teraz Warszawa nie istniej Tylko kawa i Bednarek Stół, ser, bochenek chleba Miód, kilka jajek na twardo Nie wymagasz bym mówił Bym poza piecykiem Czegokolwiek pilnował Znowu pozmywam talerze Bo lubię tę robotę A ty pójdziesz do sąsiadki Odpoczniemy od siebie Będę smakował przed snem Każdą ciepłą minutę Potem będę śnił O nieśmiertelnych pszczołach O szczęściu ukrywającym się W naszym domu