GŁOSY SPISANE NA WODZIE

Czy woda jest wrogiem człowieka nieufna i groźna, i pełna tajemnic ludzkich, a także boskich i tych pośrednich które łączą wodę z wiekuistą ziemią? ***** Jest woda wrogiem i to jest dogmat słyszalny odpycha od siebie idealną mową - oddala od pychy, którą oddycha a znaczy to tyle, że do wszystkich mówi: wszystko z wody powstało i składa się z wody a schnie, co martwe, w wodzie zapomnienia ***** Słuchanie wody jest muzyczną pasją etiudą geniusza kroplami Bacha ofiarą losu jest, kto nie rozumie – spowity tlenem oraz wodorem jak otoczony aureolą święty napiętnowany śmiercią za życia przedwczesną i ponadczasową ma jeszcze szansę, by uratować swą duszę swój czas zmysłowy ***** Jesteś człowiekiem i zechcesz przeżyć ten potop który się zbliża wraz z twoim nadejściem wyjść będziesz musiał na zewnątrz płodowej wody myślenia o sobie i całkowicie się wyzbyć nie tylko przeszłości - niebezpieczniejszy jest czas teraźniejszy on ci dostarczy wszelkiego zamętu a równowagi zapewnić nie zdoła? wszak obłęd dosięgnie najsłabszych i paranoja ***** To czas czarownic – prób gorącej wody gdy fala emocji w człowieczej słabości się pławi i kusi maską logiki – urodą władzy i dba o ludzką twarz, i ludźmi się bawi a kto się nawróci jest osaczony z nadmiaru myślenia o zdradzie otoczą go lęki śmiertelnym osoczem woda ucisku i chleb utrapienia wsączą się w usta i oczy ***** Słuchać nie mogę, bojąc się rwących potoków ogniska wody rozlanej jak kataklizmów które nadchodzą niechybnie a woda szepcze a są to szepty wrodzone nie pojmę tej wody gdy szepty przerodzą się w krzyk? ***** Woda jest wszędzie gdziekolwiek skierujesz swą myśl woda, która zabija pragnienie pamięć tej wody nie minie kiedy przykryje horyzont - gdy raz przepłynie przez nozdrza ogrodów określone zostaną na zawsze granice twojej wolności ***** Nie odbudujesz domu i ziemi nie uczynisz żyznej bo się powtórzy, czego tu jeszcze nie było – narodzone plemiona koczują pod wodą ludzi i zwierząt, i wszelakich istnień I prezydentów nieruchoma sterta premierów, ministrów gnijąca i ślepa – nie było tu władzy godnej człowieka same szakale, trupiszcza i gnój i żal ci tych istot tej epidemii, którą niesie rzeka ***** Woda jest wrogiem na wodzie pisanym? wszak wszędzie są ludzie, którzy pragną żyć i trwać na powierzchni i trzymać się brzytwy tępego rozumu – gdziekolwiek człowiek istnieje tam jego niesie się płacz? ***** Na chwilę przed śmiercią we własną nie wierzysz śmiertelność i jeszcze się grzebiesz w etykach niewiary i jeszcze się babrzesz w mistykach materii i oddech wstrzymujesz i brniesz w pretensje, winy i żal – i Boga nawracasz ***** Ciężko się przyznać, choć ukryć tego nie sposób pierwszej osoby ukryć nie potrafię przeżywam rozpacz tonących zwierząt i osób nie będąc ludzki i pragnę to zniszczyć niejednokrotnie a czas tę rozpacz wyłącznie utrwala bo więcej człowieka jest wtedy, gdy ginie pod wodą lub w wodzie, lub na powierzchni? a ile zostaje, gdy się na trwałe oddala? ***** Najniebezpieczniejszy jest czas teraźniejszy? ***** W subkulturze zmysłów i w nędzy pomysłów z nadmiaru myślenia, coraz mniej bez siebie sobie narzucony sposób obmyślam ucieczki przed sobą? Trwożę się, że wolność a tej nigdy nie znam jest tu, by skazać skołowane oczy na obłęd i zdradę, i trwałą zatratę? ***** Nie kochasz siebie, bo nie patrzysz w wodę a jeśli spojrzysz, przeklinasz swą postać tak dno przybliżasz brak pocieszenia ***** Woda jest wrogiem z nadmiaru myślenia - wszechstronnie samotny w kosmosie historii i obecny nigdzie w zaścianku istnienia przed śmiercią nagłą ciało ochrania? żeby dostarczyć mu wszelakich cierpień? chorób śmiertelnych i cielesnych pragnień? ***** Słowa pisane na wodzie – ogień, który nie podpali tej wody?