Szamanka czuła nieodpartą potrzebę zamykania za sobą dni miesięcy i lat nie zamknęła ust uwiedziona przez ciszę śpiewała na przekór czasom które nawiedziła śpiewała bez żalu za nieodwracalną erozją ramion głos Szamanki płynął kanałami otwartych na wszystko pragnień donikąd w ich nienasyceniu