Gdy w oddechach stu zamknąłem jedną myśl Setkę chwil zmieniłem w jedno przemyślenie To przestałem nagle być, takie było serca drżenie Dłonie moje takie obce wykonały dziwne ruchy Jakbym widział je w stu lustrach, a te lustra jak okruchy Wycofałem się do głębin jakże obce było ciało I to serce ciągle drżące jakby świata było mało. Może mało bo się skurczył i załamał w mojej głowie Cała miłość podzielona na dwie części po połowie Piotr Kucharski Łódź 09-10-2010