czasem spada ciężką kołdrą wspomnień choć chciałoby się o wszystkich już zapomnieć odpłynąć łodzią potokiem snów jak z bajki bez żalu wąchać frezje brzdękolić w bałałajki czasem wraca za gardło ściska twardo przeszłość dziewczę co śmieje się z pogardą już zamknij oczka lecące licz barany w kosmosie znajdź kryjówkę w kosmosie im nieznanym czasem budzi wierci dziurę w brzuchu byle dotrwać świtu w bolesnym tym bezruchu