Siedzę obok Siebie i zastanawiam się. W Tych oczach, tak niezwykle przeżytych i wyzbytych emocji W ręku, tak strawionym ciężką pracą własnych marzeń Brak już emocji kiedyś tak potrzebnych. Siedzi obok Mnie I patrzy Ocenia Wciąż nie widzi. Siedzę obok Siebie I zastanawiam się. Gdzie jest ten uśmiech, gdzie jest ten słodyczą pachnący uśmiech? Gdzie podziała się odpowiedź na każde pytanie? Wyzbyłem się Siebie. I tak siedzi obok Mnie i Patrzy Nie widząc.