Przejdź do treści
Czytanie
Co to za smutny świat, gdzie elektron ambrozją umysłu, gdzie każdy przerzucie, los i szczęście na kolanach widzi. Aksojmat ponurym Panem pod brak choć jednego zmysłu. Jednego czy sześciu! Dzida w sercu, ocet w ustach krzywdzi. Ateno trzech nacji. Króla jednego, Mnemosyne pragnącego. Siddharcie, kroplo rosy spragnionym, struno świadomości... Dzięki Ci! Płomień świecy na schody cień rzuca, porażając ego. Demony Mary nie mają już tego, anuttara samajak sambodhi. Rewers symetrii olbrzymie zadufany. Woda strach zasieje, ogień serca spustoszy. Ziemia owoc swój połknie mą dłonią chowany, patrząc cicho jak ostatni ptak zatrzepocze.
61 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · Taanatos

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.