Szczyt

Patrzę na łakę i chłonę ją wzrokiem Zadaję sobie pytanie czy ona jest dla mnie? Za łąką pagórek to na niego się wdrapuję Kładę, dotykam i dalej umykam Do wąwozu gdzie już wielu straciło swój rozum Wchodzę, upadam, powoli się skradam Do góry - runąłem Do góry - runąłem Myśl się we mnie kotłuje... Czy wejdę na górę? Wiatry mych uszu dosięga Czuję coś jak bicie serca Jestem już prawie Prawie już jestem Szczyt niedaleko, już go prawie pieszczę Jestem, dobrnąłem i obok spocząłem.