widzisz palce swe na krawędzi skał głębia woła a czerń usypia oczy twe daj się porwać zanurz się w niej poznaj czar który przedłuża smak on istnieje tylko w niej spójrz w dół oddaj się skosztuj go we mnie tylko popiół spalonych snów ptaków sznur krążących wokół gór złamanych dusz we mnie tylko czerń martwe dzieci w kałuży krwi matka roni łzy ojciec ładuje broń lufy czerń gotowa do strzału w jej skroń