jestem jak grób, życia brak wypełnia mnie śmierć lecz nie jestem sam ona ze mną jest jest stara choć młodość zna końcem zwalcza stary czas, wiecznością maluje świat używając tylko dwóch barw głębi czerń i ciekawości biel wart nie ma mury runęły miasto śni mój sen śmierć króli w odbiciu ostrza widzę mord rzeź spływa po ostrzu marzenia stosy płonących żyć oczekiwaniem mym na święty dzień bólu krzyk pieśnią martwych serc