Oto stoi przed wami świata największy problem, ciężar niechciany Ukryję go, sprawię,że zniknie wraz z nadejściem nocy i nie pozwolę by kiedyś wrócił... Wszystko,co żyje odetchnie z ulgą, że istnieć będzie tylko w chorej wyobraźni... Na cóż jest żyć pośród bożych stworzeń, skoro tak wiele cierpień,kłopotów i trosk zadaje raz po raz? Oszczędzę-przysięgam bólu i gorzkich łez, bo w nieistnieniu cała nadzieja jest Czy ktoś jakąś przyczynę zna, że powinna dalej w nieszczęściu i samotności trwać?