Brnę do Ciebie, najmilszy, jak wiosna po wodzie wyciągam ręce na nic w zamian nie liczę, moje serce gotowe, choc pewnie wiesz lepiej moze nigdy nie pomyślisz, nie zrozumiesz jak cierpię.... Wciąż drżę ze strachu, że to ostatni dzień i tak dziwnie,zwyczajnie czekam na sen, może tam będzie lżej, gdy zasypiać w ramionach beztrosko będzie nam jak dzieci we mgle, co szukają,by znaleźć, lecz tracą zmysły i zbyt szybko,łatwo rezygnują...