kwiecistą doliną niczym po barwnym dywanie marzeń stąpają samotni poszukując szczęścia zamknięci w swej ciszy głuchoniemych pragnień mnożąc niespełnionych setki skrytych pragnień a dokoła tańczy słodki aromat kwitnących róż, niejeden stęskniony wije wianki z polnych darów natury w deszczu moknąc, będę wypatrywać spełnienia naszych i nie naszych marzeń, zbyt piękne jest życie, by rezygnować z takich wrażeń nieraz pewnie gorzkie łzy z oczu popłyną, lecz gorsze od miłości jest tłumienie jej ciszą i jadem wpajanych przez nieżyczliwych, gorzkich słów wszystko,co niegdyś się zdarzyło,było prawdą, choć wbrew sobie niejeden zaprzeczył, ale oczy mówią wszystko, nawet,gdy usta kłamią