kończy się dzień niby zwyczajny, a jednak niezwykły dzień pocałunku przez życie podążamy nie oglądając się za siebie i nawet chłodny wietrzyk nie muśnie pewnie żarzących się z miłości skroni i warg choć niejeden czeka na życiodajny dar w jednym maleńkim pocałunku zawarty i cenniejszy niżli złota blask cały upragniony świat w krótkiej chwili zabarwionej tęczą barwnych motyli