Raz chiromantka w dłoniach lekkich jak dwie lilie Dojrzała ciekawe linie... "Gdyby nie wiek dwudziesty, Ręczyłabym za to,że zetną Paniom głowy:Benito,Renato Gdyby nie wiek dwudziesty!" Śmiała się wieszczka Potem w liliowe garście, znaczone złowieszczo. Słaniała się Benita, Zemdlała Renata Ocucone,świadomie poszły w ręce kata Stanął z toporem Rzeźnik,mięśniami sękaty Odwalił się oburącz- I zarąbał kwiaty Choc wiotką jak łodyga Jest szyja kobiety By w nią uderzyc- trzeba teutona,atlety Platynowa Renato,złocista Benito Natura klęła wichrem, Kiedy was zabito Klęła wichrem,patrzących szarpała Jak matka,która niegodne córki Wielbi do ostatka Powiało świeżą grozą Pośród nowin świata W oddal toczą się głowy Benita!....Renata!.... Kto je dojrzy,skrwawione tego w gardle dławi Wstyd za ludzkośc jej sądy, powagę,nienawiśc! Wyrok wydali Niemcy w mętny dzień zimowy Na pniu tępej tyranii Sami tracąc głowy....