Usiadł wczoraj nieśmiało na rękawie kurtki kilkubarwny,jesienny motyl, prezentując dumnie swoje piękne skrzydła... Nie lękał się wcale, wchłonął tylko odrobinkę duszy,serca i miłości, by zanieść je ku niebu, a może ukochanemu?... Jakże ciepło zrobiło się w środku niewieściego i cudownego ciała, gdy iskra szczerych uczuć w tej krótkiej chwili powstała...