w ciszy pośród traw kamienny sen pochłania samotności czas a w nim przysięgę ktoś powtarza jak mantrę sprzed kilkunastu lat jak księgę otwiera czyiś czuły szept skropiony pocałunkiem i śpiewem rajskich mew, w objęciach Słońca niemy krzyk choć nie było dotąd nic,prócz łez i zamkniętych drzwi...