Kryształowa potęga wiecznego płomienia miłości otuliła czyjeś serce... Ono już niczego nie pragnie więcej i po raz ostatni wyciąga bezwładnie ręce... Wiatr nadziei rozpędził już smutek,żal, to,co niechciane odpędził w siną dal... W szczęściu zawsze widzi cel, bo tylko ono nadaje życiu sens... Wiaro,co do taktu na skrzypcach grasz, pozwól uwierzyc w to, co w sobie mam.. Pozwól mężnie podnieśc w górę wzrok, by ujrzec prawdziwą szczęścia twarz... Kryształowa potęga wiecznego płomienia miłości niech otuli cały świat, niech z tej miłości wyrośnie najpiękniejszy kwiat...