Przejdź do treści
Czytanie

lekkość wiatru

Od siebie
Na wpół przytomna, położę na łożu z gwiazd, poczuję być może w sobie Twoją miłość, a w nadzwyczajnej chwili wzbiję się lekko niczym wiatr.... Zajrzę najgłębiej jak tylko potrafię, najsłodziej na świecie w najukochańsze, najdroższe oczy, oczekując cierpliwie, czym jeszcze nas kiedyś los zaskoczy... Byle tylko z Tobą, dla Ciebie umierać i żyć, uczynić wszystko, co tylko się da, by spełnić wszystkie, wspólne sny...
67 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

gizela1 14 lat temu
co ty Matka Teresa jesteś?
K
kaja-maja 14 lat temu
w omdleniu nadzwyczajniej w:)
7 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie