Kiedy jesteśmy razem, choćby razem osobno, zawsze mamy siebie, a to przecież najcenniejszy od losu dar... I nawet jeśli spadnie z chmury wielki deszcz, powstanie zeń morze gorzkich łez, to pamiętamy,że zawsze jakiś mały promyk Słońca przez chmury najgęstsze przebija się... Tak jak ten promyk, moja miłość z głębi serca do Ciebie jak codzień uśmiechnie się... Kiedy jesteśmy razem, razem tak blisko wierzymy,kochamy, nadzieję w sobie mamy, a w swoich dłoniach wszystko trzymamy... To nam wystarczy, by żyć i razem szczęśliwym być... I nawet,jeśli ziemia rozstąpi się, w Twoim obliczu zawsze odnajdę życia sens, ponieważ w oczach naszych widzimy wzajemnie swoje twarze: ja swoją w Twoich, a Ty swoją w moich... Nie mów,że się mylę, bo nawet na zdjęciach naga prawda wychodzi, a wokół nas wciąż fruwają z wolna motyle...