Myślałam przez lata, że znam siebie na wylot a Ty pokazałeś, że wcale tak nie jest Nie jestem doskonała i wszystko co najlepsze ukrywam pod płaszczykiem cierpienia i samotności Wiem,że potrafię wiele i stać mnie na więcej, na szczery uśmiech i czyjeś serce... Wszystko co dobre psuje moja niedoskonałość, niedojrzałość emocjonalna, zbytnia impulsywność Jedynie stałość uczuć jest tym,co podziwiam w sobie,że mimo wszystkiego nauczyłam się kochać, choć to pewnie zbyt mało znaczy dla ciebie... Wciąż zastanawiam się, jakim cudem jeszcze żyję? Moja stabilizacja to Ty i poza Tobą już nikt, bez Ciebie nie dam rady.... Może pewnie już za późno, te słowa pisane na próżno może lepiej Ci jest z inną, może moje niedoskonałości są zbyt wielkie,aby stawić im czoło,może igramy z przeznaczeniem... Cokolwiek bym teraz zrobiła czy powiedziała już nie chcesz mnie słuchać nie chcesz znać, i tylko "nas"trochę żal....