noc ciepłym chłodem Księżyca całuje moją skroń pajęczyną wspomnień tuli do snu zamykam oczy by przywołać cię wtedy jest lżej w labiryncie wspomnień gubię czasoprzestrzeń choć pamięć zaciera się to wracam jak Feniks do ciebie z popiołów może płomień dotyku wypali to co złe być może przejdziemy na drugi brzeg ręka w rękę-ty i ja być może... nocą pocałunek złożysz może nawet śmiertelny ale to nic na falach wiatru popędzę ku tobie ot tak i przekonasz się sam...