Przejdź do treści
Czytanie

pożegnanie miłości

Od siebie
zamilkną usta, ciężkie powieki zamkną na wieki żaden promień Słońca nie przywróci jej do życia, ciało bezwładnie jak liść opadnie niewielka bryłka lodu w nieznanej przestrzeni, dłoń raz jeszcze wyciągnie, choć jej już nie będzie nawet tam,po drugiej stronie kogoś miłować bezwarunkowo zawsze i wszędzie a w słuchawce głucha cisza, a na niebie jasny blask, gdzieś na świecie chłodny powiew letniego wiatru,w którym żyje miłość piękna jak z obrazka ta,co odeszła do krainy nicości, choć pozbawiona ciała, cieszy ją życie jej świętej niespełnionej miłości...
89 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

2 online · Artur83

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.