garść czułości, odrobina słodkości radości bez granic niech by było tyle, by nawet w mroku chciały tańczyć motyle szczypta podniecenia, kropla pożądania, łyżeczkę szczerych chęci pragnienia ciut odrobinkę w podzięce słodką minkę, kuszące spojrzenie i jedno wspólne ku niebu westchnienie następnie oczekiwanie na snów spełnienie, wejście na szczyt szczytów w miłosnych objęciach kilka łez na szczęście nie martwiąc się zbytnio, co dalej będzie, czuć ciepło czyichś delikatnych dłoni w czułych miejscach i na skroni, to właśnie miłość, której tak wielu jak ognia się boi...