siedzisz przy stole całkiem sam, a na stole stoi całkiem pusty dzban, chciałbyś zapełnić go, tylko nie wiesz jak? a wyetarczy ruszyć w drogę odkrywać ten piękny świat zbierać doświadczenia i zapełnić dzban wspomnieniami i słodkimi niczym miód słowami na ciele,na duszy masz tak wiele ran- nie poddawaj się i spójrz na dzban uśmiechnij się- to tylko kilka niechcianych chwil i gorzkich łez, które ktoś wymaże kiedyś i otoczy Ciebie tym,na co zasługujesz jeszcze kilka metrów Twojej drogi krzyżowej, i będziesz bujać w obłokach w swoim wymarzonym raju...