zapytałam Księżyc o miłość, co nie pozwala nocami spać i skrada się niczym duch w nie tylko moich snach poprosiłam gwiazdy, co na niebie lśnią o chwile pełne rajskiej błogości w świecie rozkoszy srebrny glob milczy tak samo jak ty, a gwiazdy tylko zalśniły i zgasił je poranny świt myślami wysyłałam tysiąc razy prośby skropione morzem łez do ciebie o dłonie splecione, wargi jednym pocałunkiem złączone i serce,co raz pokochane zawsze chciało być i jest być kochanym chciane... modlitwy serca,ciała,duszy i umysłu nic nie pomogły, tak jak wtedy,tak i teraz milczysz słów tęczy kilka w czułym spojrzeniu jakby nie fizyczny dotyk barw płynące ze skarbnicy, którą w sobie masz pytania przekazane niegdyś poprzez morze gwiazd pozostały głuche bez odpowiedzi tylko żal serce ściska, że tylko jedno z nas szczęśliwie cicho siedzi...