dookoła ludzi smutny świat się budzi w chorej rzeczywistości szarej codzienności budzony dźwiękami poruszających się machinami pozbawieni barw i wszelkich wartości zamiast kwiatów, tylko sztuczne aromaty spaliny nawet już nie wiemy co jest świętością, błądzimy niczym dzieci we mgle, a świat się śmieje w najlepsze nie zostawiając choćby suchej nitki