życie napisało nam niebanalny scenariusz ot,taki science-fiction niby sztuka niby film kurtyna idzie w górę na scenie cicho siedzimy wtuleni w siebie jakby nigdy nic lampy gasną,głuchy półmrok otulony chłodnym spojrzeniem gwiazd i Księżyca jeszcze chwila-kurtyna opada spokojnie,to tylko teatr wpisany w magię istnienia możemy wracać do tych chmur i gwiezdnych miast