pragnienie duszy by zasmakować ust co niegdyś spijały krople żalu gdyby można było na nowo przeżyć niezwykłą miłość słuchając jej głosu półszeptem zbudować prywatny świat dla nas na łożu obsypanym złotym pyłem nasz świat z miękkopuchu odrobina błękitu i różu poprzetykane srebrną nicią i wchłaniać pełną piersią jak cudowne jest życie