Świat ten jest dla mnie i jam jest dla świata, który ciężarem serce mi rozgniata jak nieprzytomny kochanek. Daję mu wszystko nie trwożąc się o nic, choć grozi śmiercią, którą trzyma w dłoni, mnie, najwierniejszej z kochanek. Zabawki, skarby, umarłe motyle kładzie przede mną i leżą przez chwilę, aż znów je wicher rozmiecie. Całuję usta jego wieloustne: mów o miłości, nim na zawsze usnę w objęciach twoich, mój świecie.