oczami wyobraźni widzę, jak sam ze sobą walczysz i chcesz wrócić niczym zagubiony turysta w nieznanym zakątku świata oszukujesz sam siebie, że nie czujesz nic prócz obojętności, nie wiesz,że gwiazdy nucą melodię,która świadczy o Twojej miłości i tylko trochę nam dziś brak ramion, do których tęskno, i tylko trochę nam dzis żal,że bez siebie przyszło nam żyć uciekasz przed sobą, wynagrodzić chcesz wszystkie szare dni, lecz nic nie czynisz, więc jaki w tym sens? i tylko nam trochę żal straconych chwil niepokonany strach, a w oczach znów ten sam blask...