ul.smutna

żyję w swoim świecie, zwane samotnoscią, miasto nosi nazwę odrzucenie, ulica smutna, wszystko jest takie szare,bure,nijakie ciągle pada deszcz z ciemno granatowych chmur, już nie pamiętam, kiedy ostatnio pojawiło się słońce,chyba niecałe trzynaście lat temu, kiedy poczułam,że żyję tylko na chwilę, a potem zaszło i w moim świecie zapanował mrok i nieustająca zima.... czy ktoś kiedyś przywróci tamte dni, czy zawsze będą kapać jak ten deszcz gorzkie łzy, czy wreszcie będę mogła poczuć się znów bezpiecznie w Twych ramionach tak jak niegdyś? świat wciaż szarzeje, żadnego w nim blasku nie ma, tylko maleńka iskierka miłości i nadziei, która powoli gaśnie resztkami sił próbuję utrzymać ją przy sobie, by nie zniknęła tak samo jak najpiękniejszy sen, choć nie mam już wcale energii życiowej do końca chcę wierzyć, że to była miłość i nadal jest,lecz czy pozwoli nam na nią niepewna przyszłość? po drugiej stronie będzie mi dobrze,ale Ty, gdziekolwiek przyjdzie żyć poradzisz sobie,ponieważ wierzę w Ciebie i kochac zawsze będę nawet wtedy,kiedy mnie nie będzie