w lustrze widzę czyjąś twarz, choc to już nie ja, obok niej jakieś drzwi, które wiodą nie wiadomo gdzie może to jest sen, może w lustrze widzę tego,przy którym obracam się w pył z miłości i tęsknoty może umieram patrząc w zwierciadło prawdy, które jakoś zwyczajnym wydaje się, a jednak wierzę, że nadejdzie ten dzień i znów spojrzę w lustro i uśmiechnę się do Ciebie może mi pomachasz, może poślę pocałunek, nie licząc na odwzajemnienie i do końca będę Twoim cieniem