myślałam,że przestanę i zapomnę o Tobie, ale nie potrafię, a moze i nie chcę... wciąż kocham, choć serce pęka z żalu,cierpieniem los karmi moją duszę ale wciąż kocham i myśleć także raczej nie przestanę,nawet kiedy zimnym głazem się stanę wciąż kocham, choć nie mogę nic uczynić,byś mógł choć trochę uwierzyć wciąż kocham, tak dobrze mi z tą siłą,magią bezdenną, bezkresną ilekroć zamykam oczy, pojawiasz się właśnie Ty pod zmęczonymi powiekami i w każdej istocie, w każdej martwej rzeczy próbuję dostrzec to, co widziałam w Tobie, gdy byliśmy blisko, zagladając niewinnie wzajemnie w oczy ja wciąż kocham, nic tego nie zmieni, nawet posciel z szerszeni, wciąż kocham, lecz cóż jest takie kochanie warte, gdy tylko widać przyszłości czarną jak noc złowrogą kartę?