z niecierpliwości wgryzam się w czasoprzestrzeń wracam chętnie do chwil, kiedy bezkarnie mogłam przeglądać się w twych oczach upajać słodkim uśmieszkiem nieco szelmowskim, po prostu karmić duszę twoim tylko istnieniem teraz marzę zasypiając, by w dni upalne być chłodnym cieniem boską ambrozją gdyś spragniony, czy skromnym schabowym kiedyś po całym dniu głodny muzyką,co w sercu twym gra i głuchą ciszą,byś usłyszał, co w sobie dzięki tobie mam letnim powiewem, by żagle życia postawić znów na start i popłynąć w nieznane z bagażem pełnym wspomnień, z czasem gromadząc nowe skałą,na której zbudujesz wymarzony dom